Belgique
Pays-Bas
Maroc
France
Het regende en stormde en niemand kon me helpen. Ik stond alleen, in het midden van een eindeloos grasveld, met geen enkel afdak in de buurt waaronder ik kon schuilen. De regendruppels vermengden zich met mijn tranen, want alles wat ik nog over had was mezelf. Ik was niets meer, ik kon niets meer alleen. Het waren enkel dode dagen, die me toen restten. Ik had geen wegen, geen kruispunten om uit te kiezen welke kant ik op zou gaan. Ik kon alleen maar rechtstaan. Er was niemand die m'n hand vastnam of me een blik waardig gunde. De anderen waren net schimmen, die door me en naast me liepen. Ik was onzichtbaar voor het leven. Dit was nog erger dan dood zijn. Ik was oneindig ver weg en jij was zo dichtbij maar ik kon je niet aanraken. Na lang wachten op je, hopen dat het over zou gaan, besloot ik mijn voeten op te heffen en voorzichtig voort te stappen. Die tijd was zo zinloos. Dus ik vocht mij een weg door de mist en de regen, met een gebroken hart en alleen mezelf om op te vertrouwen. Ik liep gewoon rechtdoor, want ik wist niet waarheen. Na minuten, dagen, weken, maanden eindeloos ver weg stappen, lopen, rennen, zag ik een lichtpunt in de verte. De mist klaarde op en mijn haar lichtte op door de zon die door de wolken probeerde te breken. De regen, die overgegaan was naar motregen, was weg. Het enige wat nog restte was dauw. Op de bladeren, het gras, spinnewebben in bomen. Kleine zachte druppeltjes was het enige bewijs van de storm die ervoor woedde. Ik ben er nog niet, ik blijf nog voort zoeken en stappen, maar het regent niet meer en ik loop enkel nog op het dauw onder m'n voeten. En ooit, geloof me, zal ik bij het licht zijn en ook het dauw achter me laten. Dauwdruppels.
Svea
Description :
Behind every beautiful thing there is some kind of pain.
Alles is copyright by Svea - handjes af dus.
Ik zie je schaduw
voel je hart kloppen
onderhuids
je lacht met je ogen
tast met je mond
naar een gevoel
waarvan ik niet wist
dat het bestond
voel je hart kloppen
onderhuids
je lacht met je ogen
tast met je mond
naar een gevoel
waarvan ik niet wist
dat het bestond
Maar van alle dingen die je deed
heeft de tijd me het hardste geraakt
omdat met het vooruit tikken van je klok
ik stilaan onzichtbaar ben gemaakt.
heeft de tijd me het hardste geraakt
omdat met het vooruit tikken van je klok
ik stilaan onzichtbaar ben gemaakt.
Ik wil wakker worden in een koude novembernacht en dan ontdekken dat het zomer is. Ik wil naar de zon toerennen om dan te voelen dat het regent en erin dansen, op blote voeten. Ik wil neerliggen op een wolk en dan weten dat mijn adem de wind zal zijn. Ik wil lachen en dan tranen op mijn mond proeven. Ik wil ademen en leven maar ook weten dat ik aan het sterven ben, ooit. Ik wil wachten op de dag dat wat en wie ik ben, voorstel, langzaam uit de wereld zal wegglijden en dan weten dat ik eerst zal worden wie ik dan zal zijn. Ik wil het leven proeven en ontdekken. Je mond op mijn lippen gedrukt slapen, je armen om me heen zuchten, je adem proeven en elke millimeter huid aanbidden. Ik wil geloven in alles wat ik doe maar toch onzeker zijn, zodat ik mezelf geen pijn zou doen moest ik vallen. En ik zal zitten, liggen, stappen, wandelen, lopen, rennen, springen, huppelen, leven. Ik wil het oneindige zijn. Het eeuwige, dode, het levende. Het antwoord op alle vragen, het punt na alle zinnen, woorden, letters. Ik zal alles zijn, voor altijd. Onsterfelijk in elke gedaante. En tot ik dit alles bereikt zal hebben, ben ik gewoon Svea.
Het lied van het verleden alarmeert mij diep vanbinnen
Alhoewel vanbuiten nog steeds de schijn speelt
Omdat je doet alsof ik met jou zoveel meer kan beginnen
dus je moet niet zeggen dat tijd de wonden heelt
Een uur of een seconde is het belangrijkste in een leven
Alles kan ineens veranderen, in één zucht of een moment
Het zijn de herinneringen die de tijd waarde geven
Waaruit je opmaakt wie je eigelijk bent
Dus zeg niet dat ik niet uit mijn fouten heb geleerd
Enkel omdat ik de toekomst een kans geef
En je daardoor heb afgeweerd
Alleen maar omdat ik naar iets nieuw streef
En zelfs al wil je het niet zien, ik geloof in wie ik ben
Je hoeft me daarom niet in een spiegel laten kijken
Omdat ik ook zonder dat mezelf goed genoeg ken
Ook al durf jij iets anders te laten blijken
Ik meen alles wat ik hier schrijf
Omdat elk woord pure waarheid is en zal zijn
En het is niet mijn schuld dat jij het niet wilt zien
Want je wereld is gewoon te klein
Dus accepteer wie ik ben of vergeet alles wat ik was
Ik weet wat ik wil en waarnaar ik streef
Onthou gewoon dat je geen leugens moet vertellen
want ik en ik alleen bepaal hoe ik leef.
Alhoewel vanbuiten nog steeds de schijn speelt
Omdat je doet alsof ik met jou zoveel meer kan beginnen
dus je moet niet zeggen dat tijd de wonden heelt
Een uur of een seconde is het belangrijkste in een leven
Alles kan ineens veranderen, in één zucht of een moment
Het zijn de herinneringen die de tijd waarde geven
Waaruit je opmaakt wie je eigelijk bent
Dus zeg niet dat ik niet uit mijn fouten heb geleerd
Enkel omdat ik de toekomst een kans geef
En je daardoor heb afgeweerd
Alleen maar omdat ik naar iets nieuw streef
En zelfs al wil je het niet zien, ik geloof in wie ik ben
Je hoeft me daarom niet in een spiegel laten kijken
Omdat ik ook zonder dat mezelf goed genoeg ken
Ook al durf jij iets anders te laten blijken
Ik meen alles wat ik hier schrijf
Omdat elk woord pure waarheid is en zal zijn
En het is niet mijn schuld dat jij het niet wilt zien
Want je wereld is gewoon te klein
Dus accepteer wie ik ben of vergeet alles wat ik was
Ik weet wat ik wil en waarnaar ik streef
Onthou gewoon dat je geen leugens moet vertellen
want ik en ik alleen bepaal hoe ik leef.